ABSDF (ေျမာက္ပိုင္းဗဟို) မွ ကိုမိုးေဇာ္ထြန္း (ကိုမိုးႀကီး) ၏ ေျပာၾကားခ်က္

အဲဒီေနရာမွာ ကြ်န္ေတာ္ မေရာက္ခင္ကတည္းက အခုျပႆနာႀကီး မေပၚခင္မွာ အရင္ကတည္းက သတ္ျဖတ္မႈ ေတြ ရွိတယ္။ အဲဒီမွာ ဘာျဖစ္သလဲ ဆိုေတာ့ သတင္းေပး ဆိုၿပီးေတာ့ လူ ၄ ေယာက္ကို ဖမ္းၿပီး ေခၚလာတယ္ လို႔ သိရတယ္။ ေခၚလာသူေတြထဲမွာ မိန္းမ ၂ ေယာက္၊ ေယာက်ာ္း ၂ ေယာက္ သူတို႔က လင္မယားေတြ မဟုတ္ေပမယ့္ အတူတူ ေနၾကတဲ့သူေတြ ျဖစ္တယ္။ ေဈးေရာင္းတဲ့ သူေတြကေတာ့ ၁၄ ေယာက္  ေလာက္ ရွိတယ္။ ေျမေပၚယူဂ်ီေတြ အျဖစ္ မိုးညႇင္းနမ္းပါးရြာက ယူဂ်ီေတြက အဲဒီ ၄ ေယာက္ဟာ သတင္းေပးေတြ ျဖစ္တယ္ ဆိုၿပီး ဖမ္းပို႔လိုက္တယ္။ စစ္တပ္နဲ႔ အဆက္အဆံရွိတယ္ ဆိုၿပီး သတင္းေပးတယ္။ အဲဒီလို ေပးလိုက္ တဲ့ အတြက္ အဲဒီ ၄ ေယာက္ကို ေခၚၿပီး ေမးတယ္။ တပ္ရင္း ၅ မွာ အဓိက တာဝန္ယူတာေတြက မ်ိဳးဝင္း၊ သူက အတြင္းေရးမွဴး တာဝန္ကို ယူထားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က သူတို႔ကို ဖမ္းၿပီးေတာ့ ၃ ရက္ေျမာက္တဲ့ေန႔မွာ ညကင္း ေစာင့္ရတဲ့ တာဝန္က်တယ္။ ကင္းတာဝန္က ႐ံုးဆူးပင္ ဆူးခ်ံဳေတာႀကီးထဲမွာ ကြ်န္ေတာ္ေရာက္ေတာ့ ဖမ္းထားတဲ့ ၄ ေယာက္ထဲက ေယာက်ာ္း ၂ ေယာက္ရဲ႕ နားရြက္ေတြကို ႐ံုးဆူးခ်ံဳေတြနဲ႔ထိုးတားတယ္။ အဲဒီမွာ ေအဘီ အက္စ္ဒီအက္ဖ္ ေထာက္လွမ္းေရး ယူဂ်ီေတြက ထပ္စစ္လိုက္ တဲ့အခါ က်ေတာ့ သူတို႔တစ္ေတြက ဘာေျပာ လဲဆိုေတာ့ ရြာကေနၿပီးေတာ့ ဒီတပ္ရင္း ၅ ကို လာတဲ့အခါမွာ သစ္ပင္ေတြကို ဓားေတြနဲ႔ ခုတ္ထစ္ၿပီးေတာ့ လမ္းေၾကာင္းေတြ ျပလာခဲ့တယ္ ဆိုတဲ့ထြက္ခ်က္ေတြ ေပးတယ္။  ဘယ္လိုခုတ္ထစ္ၿပီး ျပသလဲ ဆိုေတာ့ ၾကက္ေျခခတ္ေတြ ခုတ္တယ္။ ျမားပံုစံေတြ ခုတ္တယ္။ ဘယ္အပင္ေတြမွာက်ရင္ ေလးေထာင့္ပံုေတြ ျပခဲ့တယ္ လို႔ ထြက္ခ်က္ေပးေတာ့ အဲဒီေနရာေတြကို သြားစစ္ေဆး ၾကည့္ေတာ့လည္း သူတို႔ေျပာတဲ့အတိုင္း ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီအေျခအေနအတိုင္း ဖမ္းထားတဲ့သူေတြဟာ ငါတို႔ရဲ႕စခန္းကို ျပတဲ့သူေတြပဲဆို ၿပီးေတာ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လိုက္တယ္။

သင္တန္းကြင္းႀကီးထဲမွာ သတင္းေပးလို႔ ဖမ္းထားတဲ့ လူ ၄ ေယာက္ကို လက္ဝါးကပ္တိုင္ႀကီးေတြ လုပ္ၿပီး တစ္ေယာက္စီ ခ်ည္ထားတယ္။ သူတို႔ကို သတ္မယ့္ေန႔ ညေနေစာင္း မွာေတာ့ သင္တန္းသား အသစ္၊ ရဲေဘာ္ အသစ္၊ ရဲေဘာ္ အေဟာင္း၊ ေကအိုင္ေအ အကုန္လံုးကို လာၾကည့္ ခိုင္းတယ္။ အဲဒီကာလကေတာ့ ၈၈၈၈ (ရွစ္ေလးလံုး) ၃ ႏွစ္ျပည့္ ႏွစ္ပတ္ လည္ ၉၁ ေမ၊ ဇြန္လေလာက္က ျဖစ္မယ္ ထင္တယ္။ ျပည္ေထာင္စုေန႔ လူသတ္ပြဲႀကီး မျဖစ္ခင္ကေပါ့။ အဲဒီ လူသတ္ပြဲႀကီး ရဲ႕ အစ လို႔လည္း ေျပာလို႔ရမယ္။ ႀကိဳးခ်ည္ထားတဲ့ တစ္ေယာက္ခ်င္းစီရဲ႕ ေရွ႕ မွာ ပံုးႀကီးေတြ ခ်ထားတယ္။ၿပီးေတာ့  ခ်ည္ထားတဲ့သူ ၄ ေယာက္ကို တစ္ေယာက္ ခ်င္းစီ ဗိုက္ခြဲၿပီးေတာ့ သတ္ပစ္ လိုက္တယ္။ ထြက္က်လာတဲ့ အူေတြ က ေရွ႕ကခံထားတဲ့ ပံုး ႀကီးထဲကို က်သြားတယ္။

အဲဒီသတ္တဲ့သူေတြကို ေမးျမန္းစစ္ေဆးတဲ့သူက ေဇာ္ေဇာ္မင္းေပါ့။ သူက မိထားတဲ့သူေတြကို သတင္းေပး ဟုတ္ မဟုတ္ ေမးၿပီး မွတ္တမ္းတင္တဲ့သူေပါ့။ သတ္ခါနီးမွာ ခင္ဗ်ားသတင္းေပး ဟုတ္လား။ မဟုတ္လား။ သူက ေမးေတာ့ အင္း…ဟုတ္တယ္ လို႔ပဲ အဲဒီလူေတြက ေျပာႏိုင္ေတာ့တယ္။ အဲဒီလိုဗိုက္ကို ခြဲၿပီး သတ္တဲ့အခ်ိန္မွာ လာၾကည့္ေနတဲ့သူေတြ အားလံုးက ေတြ႕ရတယ္။ စြပ္စြဲခံရတဲ့သူ ၄ ေယာက္ထဲက မိန္းမတစ္ ေယာက္က မေသခင္မွာ အက်ယ္ႀကီး ေအာ္ေျပာ သြားတယ္။ “ငါတို႔ မတရားစြပ္စြဲခံရတာ။ အဲဒီေတာ့ ငါတို႔ မတရား စြပ္စြဲခံရသလို နင္တို႔လည္း အဲဒီလိုျဖစ္ပါေစ” ဆိုၿပီး က်ိန္ဆိုခဲ့တယ္။ သူတို႔ဗိုက္ကို ခြဲလိုက္လို႔ ထြက္က် လာတဲ့ အူေတြကိုေတာ့ အဲဒီကြင္းထဲမွာပဲ ျမႇဳပ္လိုက္တယ္။ အဲဒီျမင္ကြင္း ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္း ၅ မွာ ေထာက္လွမ္းေရးလို႔ မတရား စြပ္စြဲၿပီး ပထမဆံုး သတ္ျဖတ္ခဲ့တဲ့ ျမင္ကြင္းပဲ ။ ေသသြားတဲ့လူ ၄ ေယာက္ စလံုးက အဲဒီနယ္က ရြာသားေတြပဲ။ အဲဒီလို သူတို႔ကို သတ္ၿပီးေနာက္ ၄၊ ၅ ရက္ အၾကာမွာေတာ့ စစ္တပ္က ထိုးစစ္ဆင္ၿပီး လာတဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္း ၅ အဲဒီမွာ က်သြားတယ္။ အဲဒီ အေျခအေနေတြဟာ တိုက္ဆိုင္မႈပဲ ေျပာမလားေတာ့ မေျပာတတ္ဘူး။ ကြ်န္ေတာ္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ေထာက္လွမ္းေရးပါ။ သတင္းေပးပါလို႔ စြပ္စြဲၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ (ေအဘီအက္ဖ္ဒီအက္ဖ္)က အျပစ္ေပးတဲ့ ျမင္ကြင္းကို စၿပီးေတြ႕ ခဲ့ရတာပဲ။ တပ္ရင္း ၅ က ေက်ာင္းသားတပ္ေကာ၊ ေကအိုင္ေအတပ္ေကာ ပူးတြဲၿပီး ထိုင္ထားတဲ့တပ္ က်ယ္က်ယ္ ျပန္႔ျပန္႔ ေျပာရရင္ ဖားကန္႔ေဒသမွာ ထိုင္ထားတဲ့ တပ္ရင္း ၆ ကို လက္နက္အင္အား၊ လူအင္အား ေထာက္ပံ့ေပးရတဲ့ တပ္ပါ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္း  ၅ မွာ အႀကီးဆံုးကေတာ့ ကိုမ်ိဳးဝင္းပဲ။ ေကအိုင္ေအ တပ္ရင္းမွဴးကေတာ့ ထူးဂ်န္ေပါ့။ ထိုးစစ္ဆင္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္း ၅ က်တဲ့အခ်ိန္က မိုးတြင္းႀကီး ဆိုေတာ့ ေက်ာက္ေကြ႕ကြင္းလို႔ ေခၚတဲ့ ရထားလမ္းနဲ႔ ဧရာဝတီျမစ္ၾကား အဲဒီပတ္ဝန္းက်င္မွာ လွည့္ပတ္ၿပီး ေျပးေနရ တာပဲ။ စစ္တပ္က ဧရာဝတီျမစ္ေၾကာင္းတစ္ေလွ်ာက္ကို စစ္ သေဘၤာေတြနဲ႔ ပိတ္ထားလိုက္တယ္။ ဟိုဘက္ကမ္း ကို ျဖတ္ေျပးလို႔ မရဘူး။ အဲဒီေတာ့ ေက်ာက္ေကြ႕မွာ ရွိတဲ့ရြာေတြမွာ ရြာပုန္း ရြာေရွာင္ေတြမွာ ေနၿပီးေတာ့ ပုန္းေနရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေျပာက္က်ားစစ္ ဆိုေတာ့ ပုန္းတဲေတြ ထားတယ္။ အဲဒီမွာ ဆန္ထုတ္ၿပီး စားေပါ့။ အဲဒီကာလမွာလည္း ေျပးရင္းလႊားရင္းနဲ႔ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေသပါတယ္။ အဲဒီလို ျဖစ္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဗဟိုက ကိုေအာင္ႏိုင္(ေဒါက္တာေအာင္ႏိုင္) တို႔ဆင္းလာတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔ကို ကြ်န္ေတာ္ စၿပီးေတြ႕ဖူးတယ္။ အဲဒီမွာ လူက နည္းနည္းပဲ က်န္တယ္။ လူ ၃၀/၄၀ ေလာက္ပဲက်န္တယ္။ အဲဒီ ကိုထိန္လင္း တို႔ တပ္စု ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ သြားၾကတဲ့ေန႔ မနက္ ၆ နာရီ လည္း က်ေရာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အေဆာင္ကို တံခါးလာေခါက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ အားလံုးကို ေထာက္လွမ္းေရး ႐ံုးခန္းထဲကို ေခၚလႊတ္လိုက္တယ္။ မင္းတို႔လူေတြ ထြက္ေျပးသြားၾကၿပီ မရွိေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း အံ့ဩသြားတယ္။ ျပႆနာ  ေတာ့ တက္ၿပီလို႔ စိတ္ထဲမွာ ထင္ေနၾကတယ္။ ထြက္ေျပးသြားတဲ့သူေတြ ေနာက္ကို ေသနတ္ဒင္ေတြျဖတ္ၿပီး လိုက္သြားတဲ့သူေတြကလည္း လိုက္ သြားၾကတယ္။ တစ္နာရီခြဲ၊ ႏွစ္နာရီ ေလာက္ၾကာေတာ့ ေကအိုင္ေအက ေနၿပီး ဖုန္းဆက္အေၾကာင္းၾကား တယ္။ မင္းတို႔လူေတြ လာေခၚလို႔ ေျပာတဲ့အခါက်ေတာ့ အဲဒီမွာ သံေခ်ာင္းက ေတာ္ေတာ္ဝမ္းသာသြား  တယ္။ ကဲမိလာၿပီ။ သတ္ဖို႔ပဲရွိေတာ့ တယ္။ သြားေခၚဆိုၿပီး သူ႔လူေတြကို လႊတ္လိုက္တယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ လည္း အရမ္းစိတ္ပူသြားတာေပါ့။ ကိုယ့္လူေတြေတာ့ အသတ္ခံရေတာ့ မယ္ဆိုၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနၾက တယ္။ ေနာက္ေတာ့ စခန္းကို ျပန္ ေရာက္လာ တဲ့အခါ ၾကည့္လိုက္ေတာ့  ေစာေစာက ေသနတ္ဒင္ျဖတ္ၿပီး လိုက္သြားတဲ့ သူေတြ ျဖစ္ေနေတာ့တာေပါ့။ ထြက္ေျပးသြားတဲ့ သူေတြကို အဲဒီညက ေစာင့္ေနရတဲ့ ကင္းသမား  ေအာင္ႏိုင္ကိုေတာ့ ေသဒဏ္ေပးၿပီး သတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လည္း ဝမ္းနည္းၿပီး ဘယ္လိုေနရမွန္း မသိေတာ့ဘူး။ ကင္းသမား ေအာင္ႏိုင္ကို တာဝန္ဝတၲရား ပ်က္ကြက္မႈလို႔ စြပ္စြဲတယ္။ မသတ္ခင္မွာ မင္းစားခ်င္ရာစား ဆိုၿပီး ခြင့္ေပးထားတယ္။ အဲဒီ ကင္းသမားလည္း တစ္ခ်ိန္လံုး လူမွန္း မသိေအာင္ အရက္ေတြ ေသာက္ၿပီး လူသတ္ကုန္း ျဖစ္တဲ့ အာဇာန္ကုန္းကို ေခၚသြားတဲ့ အခ်ိန္အထိ သူ႔မွာ လူမွန္း သူမွန္း မသိဘူး။ ေနာက္ေတာ့ ေသနတ္သံၾကားလိုက္ရတယ္။ အသတ္ခံရတဲ့အခါမွာ ကင္းသမား တင္ မဟုတ္ဘူး။ ေထာင္မွဴး လွမ်ိဳးေနာင္ပါ ပါတယ္။ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ကို သတ္ပစ္ လိုက္တာ။ ေထာင္မွဴး လွမ်ိဳးေနာင္ ကလည္း ေက်ာင္းသားတပ္မွာ ေခါင္းေဆာင္ပဲ။ အဲဒီေသသြားတဲ့ ေထာင္မွဴးက သူလည္း ဝဋ္ခံရ တာပဲ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သီခ်င္းဆို မွားသြားတဲ့ အခ်ဳပ္သား တစ္ေယာက္ကို သူက နန္ခ်ပ္ကူ စမ္းတယ္ ဆိုၿပီး ႐ိုက္သတ္ပစ္လိုက္တယ္။ အခုက်ေတာ့ သူလည္း ျပန္ေသရတာပဲ။ သူ ေသခါနီးက်ေတာ့ ဘာေတာင္းသလဲ ဆိုေတာ့ အရက္ေတာင္းတယ္ လို႔ေတာ့ သိရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔လည္း ကိုထိန္လင္းတို႔ ထြက္ေျပးတဲ့ လမ္းေၾကာင္း အတိုင္းပဲ ထြက္ေျပးလာခဲ့တယ္။ အားလံုးေပါင္း ၃ ေယာက္ေပါ့၊ ကြ်န္ေတာ္ရယ္၊ ကိုရဲေလးရယ္၊ မႏၱေလးက ခင္ေမာင္ေဇာ္ရယ္ ထြက္ေျပးၾကတာ ဒီကို ေရာက္ေတာ့ အလင္းဝင္ လို႔ မရဘူး။ ေထာင္ခ်ေတာ့မယ္၊ ဗန္းေမာ္ေထာင္ မွာေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္က သိတာနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း လိုက္လာ တယ္။ ကိုထိန္လင္းတို႔နဲ႔ အမႈအတူတူပါဆိုၿပီး ေျပာျပေတာ့မွ အဆင္ေျပသြားတယ္။

ABSDF (ေျမာက္ပိုင္း)မွ ေက်ာင္းသား ရဲေဘာ္မ်ား အခ်င္းခ်င္းၾကား ျဖစ္ေပၚခဲ့ေသာ ကိစၥရပ္မ်ားတြင္ ကိုယ္တိုင္ ပါဝင္ခဲ့ သည့္ ေက်ာင္းသားမ်ား၏ ထုတ္ေဖာ္ ေျပာၾကားခ်က္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ၌ ေတြ႕ဆံုေမးျမန္း ခ်က္မ်ားမွ အခ်ိဳ႕ကို ေကာက္ႏုတ္ ေဖာ္ျပျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဝ၃၂

ဆက္စပ္သတင္းမ်ား

ဒုတိယေျမာက္ လုပ္ႀကံခံရျခင္း

ဒုတိယေျမာက္ လုပ္ႀကံခံရျခင္း

ရန္ကုန္၊ ဇန္နဝါရီ ၃၀၊ ၂၀၁၇
ဖိုရမ္တစ္ခုေပၚမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္

ဖိုရမ္တစ္ခုေပၚမွ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအျမင္

ရန္ကုန္၊ ဇန္နဝါရီ ၁၅၊ ၂၀၁၇

သတင္းမွ်ေဝရန္

About Author

စာဖတ္သူ မွတ္ခ်က္မ်ား (၀)

Comments are closed.